La Vie en Rose

Wat een zomer…
We hebben de afgelopen maanden heel veel geklust in het roze huisje – ik soms jankend van frustratie en nog vaker met extreem veel gevloek – maar wat een fijn resultaat. Ik heb zelden zoveel verschillende groenten en heerlijk verse vis gegeten. Nog nooit zo vaak naar zoveel verschillende stranden geweest (we hebben inmiddels een soort van top 5) en als een klein kind in de zee gespeeld. Heb op alle bloody hete dagen meerdere keren per dag dezelfde zin herhaald: ‘Oh, wat ben ik blij met dat windje dat hier waait’. Ik heb nog zo vaak met de hand afgewassen. Voor het eerst een stel complotdenkers en vaccinontkenners van dichtbij meegemaakt. Naar de vernissage geweest van onze leuke buurvrouw en twee kunstwerken gekocht. Zeldzaam veel apéros georganiseerd en bezocht. Heerlijk geslapen in ons nieuwe bed. Buren uit Overijssel op bezoek gehad. Extreem veel avonden op ons terras doorgebracht. Een recordaantal ‘piscines’ gedronken (voor de nieuwsgierigen: 1/3 rosé, twee ijsklonten, bruisend water en afmaken met een schijf grapefruit of bevroren frambozen). Ik heb stieren door het dorp zien rennen en voor het eerst in mijn leven gedanst tijdens een ‘disco mousse’ en een ‘gardenparty’ meegemaakt. Kennis gemaakt met de burgemeester die ons direct een restauranttip gaf. Kilometers gemaakt in Brigitte, onze 30 jaar oude Peugeot 106. De slager blij gemaakt met uitzonderlijk veel potten mosterd uit Nederland. De meegesleepte föhn niet één keer gebruikt. Markten bezocht. Nog nooit zoveel Frans gesproken. En, daar ben ik vooral heel blij mee, Franse vrienden gemaakt.
Gelukkig blijft er nog zoveel te ontdekken aan restaurants en wijndomeinen, aan schattige dorpjes, nog meer stranden en nog veel meer wat er nog op ons lijstje staat. Wat we bijna af kunnen vinken is een nieuwe keuken, met afwasmachine, yeah!
Mag ik zeggen dat ik nú al zin heb in de volgende zomer?

Ja, dat mag ik.
En weet je waar ik vooral zin in hebt? Om er over te schrijven…

Au revoir!